~PROLOG~

***

Był z nią zawsze

Gdy płakała, gdy się śmiała, gdy była sama

Była z nim zawsze

Każdego dnia

Wracali razem ze znienawidzonego liceum,

Śmiali się razem z plastikowych blondynek i z tępych osiłków

Z całego ponurego świata.

Mówili sobie, że nic ich nie rozłączy.

Teraz można się z tego śmiać.

On chciał się pokazać światu, pokazać swoją muzykę.

Wyjechał.

Ona została w rodzinnym mieście.

Nie dała rady pogodzić się z jego stratą.

Nie dzwonili.

Było to dla nich za trudne.

Teraz, każdy z nich ma osobne życie.

Do momentu...

***

Wyszło jak romansidło, co nie?

Haha, zabieram się za bohaterów i pierwszy rozdział.

Z BOGIEM!